Generatie VIII

    Cornelis (Peeter) Beijers werd zoals hierboven vermeld, op 8 december 1632 te Wuustwezel gedoopt, als de zoon van Peeter Beijers en Anneken Willems van Wouwe. Na het overlijden van zijn vader heeft hij zijn moeder verschillende jaren op haar hoeve bijgestaan. Toen hij ook zijn moeder verloren had, is hij, op een leeftijd van 34 jaar, op 3 januari 1666, in het huwelijk getreden met Adriana Anthonii, die in bestuurlijke akten wel steeds Adriaentie Anthonis Lodewijcx wordt genaamd. Zij overleed echter reeds op 29 juni 1668. Op 5 oktober daarvoor had zij het leven geschonken aan een zoontje, Peeter, die echter korte tijd na zijn moeder overleden is.
    Cornelis kwam na het overlijden van zijn eerste vrouw in onenigheid met haar erfgenamen en de momboren (voogden) van wijlen Jan Anthonis Lodewijcx, die volgens het geldend landrecht erfgenamen ab intestato van zijn eerste kind waren. Na een tijd te hebben geredetwist, kwam hij met hen overeen het advies in te winnen van een rechtsgeleerde van Antwerpen, om te vernemen in wat vuege ende maniere de achtergelaeten goeden tusschen hen moeten gepaert ende gedeijlt worden. Van het advies van deze rechtsgeleerde werden verder geen sporen gevonden.
    Op 24 juni 1670 hertrouwde Cornelis met Adriana Bartholomei. Vrouwennamen werden in die tijd blijkbaar niet zo accuraat genoteerd, want komen voor onder vele verschillende vormen: Adriaentien Bartels, Adriaentien Bertholomeus Adriaensse dochter, meestal Adriaentke Bertels van Loveren.
    Cornelis Peeter heeft gedurende verschillende jaren het ambt van schepen in zijn geboortedorp vervuld. In de jaren 1685-1687 was hij er gezworene bedezetter.
    Uit het huwelijk met Adriaentke Bertels van Loveren kwamen zes kinderen voort:

    Peeter, de eerste zoon, werd op 25 december 1671 gedoopt, maar overleed reeds op 23 juli 1673.
    Jan, de stamhouder, werd op 29 augustus 1674 gedoopt. Daarover verder meer.
    Het volgende kind werd opnieuw Peeter genoemd en op 14 oktober 1677 gedoopt. Hij overleed echter al in zijn vijfde jaar, namelijk op 12 maart 1682.
    Jacob, gedoopt op 18 november 1680, was 23 jaar toen hij op 26 maart 1703 overleed. Hij had nog geen kinderen.
    Het volgende kind werd opnieuw Peeter genoemd en op 12 maart 1683 gedoopt, precies één jaar na het overlijden van zijn jongere broer, de vorige Peeter. In 1703 was Peeter III nog steeds ongehuwd. Hij heeft later zijn geboortedorp verlaten, want in december 1714 woonde hij in Kalmthout en was met Maria Paridaens gehuwd. Het is niet geweten wanneer en waar ze gehuwd zijn. Ze hadden zeven, misschien acht kinderen die alle te Kalmthout gedoopt werden: Cornelis (1721), Elisabeth (1723), Maria (1725), Jan (1729), Joanna (1735), Adriana (1739), Peeter (1742) en Catharina. Van Catharina is het niet zeker of zij een dochter van Peeter was, vermits ze niet in Kalmthout, maar wel in Huibergen geboren werd. Ze overleed reeds in 1754, na een (kort ?) huwelijk met Huijbrecht van de Langereijt, te Wuustwezel. Over Jan, de tweede zoon, is geweten dat hij in Kalmthout woonde, met ene Anna Meeus gehuwd is en twee kinderen heeft voortgebracht: Cornelis (1766) en Adriana (1768).
    Bartholomeus, het laatste kind, werd op 24 juli 1687 gedoopt, maar overleed reeds op 14 maart 1688.

De vader, Cornelis Peeter Beijers, werd op 27 september 1688 ten grave gedragen. Zijn tweede vrouw overleed in 1695. Op 14 december van dat jaar verkochten de drie in leven zijnde kinderen, Jan, Jacob en Peeter III, de laatste twee bijgestaan door hun voogden (omdat ze nog minderjarig waren), de meubelen die hun ouders nagelaten hadden.