Generatie IX

    Jan (Cornelis) Beijers werd op 29 augustus 1674 te Wuustwezel gedoopt als zoon van Cornelis Peeter Beijers en van diens tweede vrouw, Adriana Bartholomeus van Looveren. Op 25-jarige leeftijd, op 7 juli 1699, trad hij in het huwelijk met Cornelia Cornelis Peeters.
    Uit de nalatenschap van zijn ouders, die hij op 5 december 1699 samen met zijn twee broers, Jacob en Peeter III, deelde, bekwam hij de eerste kavel bestaande ondermeer uit de ouderlijke hoeve gelegen op het gehucht Westdoorn bij Ackerveken, die hij zelf is gaan uitbaten. Rond hetzelfde tijdstip heeft hij voor 3 tot 6 jaar en mits de prijs van 21 gulden en 2 verdieren verscheidenen percelen, voortkomende uit dezelfde nalatenschap en aan zijn broer Jacob toegekend, gepacht. Bij de verdeling van de nalatenschap van zijn ongehuwde broer Jacob, op 23 maart 1703 overleden, bekwam hij ondermeer de schuur met de daaraan palende weide. In de loop van zijn leven heeft Jan Cornelis nog menig eigendom bijgekocht.
    In 1705 was hij burgemeester en van 1711 af tot aan zijn overlijden, dit is gedurende 34 jaar, heeft hij bestendig zitting gehad in het schepencollege. Verscheidene jaren was hij presidentschepen of heeft hij ook als stadhouder van de schout gefungeerd.
    Uit het huwelijk van Jan Cornelis Beijers en Cornelia Cornelis Peeters, kwamen volgende vijf kinderen voort:

    Cornelis, de oudste en tevens stamhouder in onze geschiedenis, werd gedoopt in 1700, op 28 augustus. Meer informatie over hem komt verder aan bod.
    Jacob werd gedoopt op 20 augustus 1703 te Wuustwezel. Op 21 juni 1753 trad hij in de St.-Joriskerk te Antwerpen in de echte met Anna Catharina Mommen en vestigde zich als biertapper in de Wijngaardstraat, in een herberg. Hij werd ook eigenaar van het gebouw, genaamd "Antwerpen" in de Moriaanstraat. Op 1 juni 1754 maakte hij samen met zijn vrouw, voor notaris Andries Valle, een eerste testament, waarbij bepaald werd dat de langstlevende alles zou hebben. In 1776 verloor hij zijn vrouw. Hij verkocht dan zijn meubelen om diverse schulden af te betalen. Op 1 juli 1782 maakte hij dan een nieuw testament, voor notaris J.B. Haeyink. Op 14 juni 1783 kwam hij aan zijn einde in de herberg "De Zwaan" op de Paardenmarkt, waar hij zijn tafelkosten was koopende. Hij liet twee kinderen achter, Maria Cornelia en Norbertus. Maria Cornelia werd op 3 september 1754 gedoopt en huwde met Balthazar Borckx, meester koperslager. Norbertus werd gedoopt op 14 maart 1760, ook in de O.L. Vrouwekerk. Een zoontje, Joannes, op 28 oktober 1756 gedoopt, overleed als kind voor 1782.
    Bartholomeus werd gedoopt op 24 december 1705 te Wuustwezel. Net als zijn broer Jacob verliet hij zijn geboortedorp en vestigde zich te Antwerpen als gast in dienst van de Natie der turfdragers. Op 11 februari 1744 werd hij als poorter van Antwerpen aangenomen. Op 27 januari 1750 trad hij in het huwelijk met Maria Catharina Wouters, in de St.-Jacobskerk. Hij heeft op de Kouwenberg gewoond, waar hem een dochter werd geboren, Maria Elisabeth Jacoba, die op 27 maart 1750 gedoopt werd, maar slechts een paar jaar geleefd heeft. Ze is al op 26 juni 1752 overleden. Andere kinderen waren er niet. Bartholomeus overleed in 1784, nadat zijn vrouw hem in 1771 reeds was voorgegaan.
    Peeter, het vierde kind, werd gedoopt op 1 augustus 1709. Meer informatie is over hem niet bekend.
    Catharina, de jongste, werd op 28 november 1714 gedoopt, maar overleed reeds op 21 maart 1721.

    Jan Beijers overleed te Wuustwezel op 7 maart 1745 op 65-jarige leeftijd. Zijn vrouw heeft daarna afgezien van het landbouwbedrijf en in overleg met haar oudste zoon het landbouwalaam, het merendeel van hun meubelen en de ganse veestapel, bestaande uit 5 koeien, 2 vaarzen, 1 kalf, 1 os, 2 paarden en 16 stokken bijen, alsmede den corenwasch te velde staende publiek verkocht, hetgeen samen 1347 gulden, 1 stuiver, 3 oorden en 9 mijten opbracht. Van dit bedrag stond ze in akkoord met haar zoon, een lening toe aan het dorp van Wuustwezel ten belope van 1000 gulden in courant geld, de ducaten aan 3 gulden 10 stuivers, de pattacon aan 2 gulden 16 stuivers en de brabantse schelling aan 7 stuivers per stuk gerekend, tegen een jaarlijkse interest, den penninck sesthiene, dit wil zeggen aan 6 1/4 per honderd of 62 guldens 10 guldens sjaars, die terloops gezegd, op 29 november 1766 gerembourseerd werd.
    De hoeve, die zij bewoonde, verhuurde ze aan haar oudste zoon Cornelis, die met Anna Jansse Stuijts gehuwd was. Na diens overlijden, hertrouwde zijn vrouw met Gabriel Sijmons en zij bleven de hoeve bewonen tot in 1755, toen ze voor een termijn van 6 jaar tegen een jaarlijkse huurprijs van 57 gulden aan Peeter Cornelis van Thillo publiek werd verhuurd.
    Cornelia Cornelis Peeters kon het niet zo best stellen met haar schoondochter; na het overlijden van haar zoon, kwam het tot een openlijk geschil, dat na lange tijd voor de schepenbank van Wuustwezel te zijn behandeld, in der minne werd bijgelegd.
    Cornelia Cornelis Peeters, die haar man verschillende jaren overleefde, is voor 1768 overleden, vermits haar kinderen en kleinkinderen de door haar en haar man nagelaten goederen in dit jaar hebben te koop gesteld en dat bij akte van 15 maart van hetzelfde jaar, verleden voor de schepenen van Wuustwezel. Deze verklaarden de eigendommen, nader in de akte gespecifieerd, te cederen aan Herman Joseph van Beeck, secretaris, en juffrouw Marie Catharina Joseph Diercksen, voor en ten behoeve van hun kinderen, voor de som van 2245 gulden, zijnde de erfcooppenningen met de twee derden der hooghen die ten volle en allen de eerste penninck met den lesten in goede valeur van gelde ter hunne contentement aengestelt en voldaen werden.